“Niemand vraagt zich af hoe het met mij gaat.” Deze gedachte popt op nu je om half elf ’s avonds eindelijk op de bank ploft.
De afwas is gedaan. Je hebt nog even een appje gestuurd naar je dochter om te vragen of ze veilig is thuisgekomen. Op je werk heb je vandaag een collega geholpen die vastliep met een project. Je hebt een klant gerustgesteld die ontevreden was. En onderweg naar huis heb je nog even gebeld met een vriendlin die het moeilijk heeft.
Je bent moe. En dat heeft alles te maken met het de hele dag bezig zijn met wat anderen nodig hebben. En nu je dan eindelijk op de bank zit komt er een ongemakkelijk gevoel naar boven. Want wie vraagt zich af hoe het met jou gaat?
Misschien herken je dat. Dat je voortdurend bezig bent met wat anderen nodig hebben. en verantwoordelijkheid voelt voor dingen die niet van jou zijn. Je merkt dat het energie kost. Dat je moe wordt van alles wat je draagt. En toch blijf je het doen.
Vaak is dit begonnen in je jeugd. Aanpassen aan anderen hielp je om erbij te horen en je veilig te voelen. Toen was dit een slimme strategie. Nu kost deze strategie vaak veel energie en belemmerd het je om je leven als volwassene voluit te leven. Omdat ze op angst is gebaseerd.
Juist daarom is dit patroon zo hardnekkig. Je kunt rationeel begrijpen dat je niet verantwoordelijk bent voor het geluk, de keuzes of de problemen van andere volwassenen. Toch voelt het vaak anders. Op spannende momenten neem t een oud deel van jou het weer over. Het deel dat ooit leerde dat aanpassen, zorgen of verantwoordelijkheid dragen nodig was om erbij te horen, conflicten te voorkomen of verbinding te houden.
Herken je jezelf hierin? En ben je nieuwsgierig hoe deze patronen in jouw leven doorwerken? Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.
https://calendly.com/veltheercounseling/kennismakingssessie